Имав најдобра другарка Вика. Всушност, зошто „имав“? Таа е жива и здрава, фала му на Бога. Бевме другарки од училиште.
Пред неколку години, мојата другарка започна врска со оженет маж. Се гледаа тајно неколку години, а потоа тој целосно ја остави сопругата и отиде кај неа. И секогаш кога зборувавме за тоа, Вика ја обвинуваше неговата сопруга, која тој ја изневерувал и потоа ја оставил. Таа велеше дека таа жена е глупава, не се грижи за себе, не се одржува и не се труди да го разбере мажот.
Јас не ја осудував, затоа што ми беше пријателка. Првата година беа среќни. Но потоа нејзиниот живот се претвори во вистински пекол: изневерувања, манипулации, кавги, постојани раскинувања и повторни обиди. По околу три години, мојата другарка од самоуверена и убава жена се претвори во исцрпена и несреќна личност.
Не собирам озборувања, само сакам да кажам нешто на оние што може да се најдат во ваква ситуација: ако мажот се однесува лошо, тоа не е затоа што жената „не била вистинската“, туку затоа што самиот маж е лош човек. И ако влезеш во таква врска, биди подготвена да го добиеш истото — за него нема да постои „посебна“ жена. И ти нема да бидеш исклучок, верувај!
Чекај си го својот човек и избегнувај ги туѓите. Не заради друга жена, не од солидарност или благородност. Туку само заради себе!