На Бадник 1992 година, две стјуардеси – Марина Оливера и Фернанда Коста – пристигнале во стар и речиси празен хотел во градот Виланова, по напорен лет. Хотелот изгледал запуштен и чуден, а човекот на рецепција всушност бил измамник кој се претставувал како менаџер.
Истата ноќ, под изговор за поправка, тој ги намамил и киднапирал двете жени. Следниот ден тие не се појавиле на летот, а нивното исчезнување започнало голема полициска истрага. И покрај сите напори, не биле пронајдени никакви траги, и случајот останал нерешен со години.
Дури во 1999 година, при проверка на напуштениот хотел, бил откриен таен дел во подрумот. Таму полицијата пронашла скриени простории каде што биле затворени жртвите. Телата на Марина и Фернанда биле пронајдени, заедно со докази дека не биле единствените – убиецот имал повеќе жртви.
Истрагата открила дека сторителот, Едуардо Риберо, со години работел во хотелот и внимателно ги планирал злосторствата. Тој киднапирал жени, ги држел затворени и ги оставал да умираат. Подоцна избегал и создал нов идентитет.
По емисија на телевизија, бил препознаен и уапсен во 1999 година. На судењето бил осуден за повеќекратни убиства и добил максимална казна затвор. Никогаш не покажал каење ниту објаснил зошто го правел тоа.
Хотелот подоцна бил срушен, а на негово место бил изграден споменик за жртвите. Случајот останува еден од најморничавите примери за долгорочно скриено зло и потсетник дека вистината, колку и да е закопана, на крај секогаш излегува на виделина.