Идниот зет ни се допадна и мене и на сопругот. Но кога ја запознавме неговата мајка, ја замоливме ќерката да се држи подалеку од нив.
Ќерката ни соопшти убава вест: сакаше да нè запознае со своето момче Јура. Веќе две години беа во врска и тој имал намера да ѝ предложи брак. Многу се израдувавме и уште од рано наутро почнавме со подготовките. Исчистивме стан, купивме намирници и подготвивме интересни јадења. До вечерта сè беше готово.
Но ќерката не дојде само со Јура, туку и со неговата мајка. Веројатно не ни кажала за да не се грижиме; а можеби и подобро — да се запознаеме со идните роднини. Седнавме на маса и тогаш сваќата почна сè да нè испрашува: каде работиме јас и сопругот, колку заработуваме. Дури почна да го моли сопругот да го вработи Јура во својата фирма — не како обичен работник, туку на некоја раководна позиција.
Сопругот се збуни и не знаеше што да одговори, па јас ја спасив ситуацијата:
— Ќе размислиме, ќе видиме што може да се направи. Сепак, Јура нема соодветно образование… А вие, патем, какво образование имате и каде работите?
— Нема потреба да зборуваме за мене, подобро да разговараме каде младите ќе живеат по свадбата. Јас имам еднособен стан, така што таму — не… а кај вас — таа го огледа нашиот трособен стан и заклучи дека таму нема да им биде тесно.
Јас ѝ реков дека со сопругот планиравме да ѝ купиме стан на ќерката. Тогаш таа оживеа, радосно наздрави и изјави дека во таков случај свадбата сигурно ќе се одржи. Нејзиниот одговор ми остави многу непријатен впечаток. И сопругот ја забележа нејзината дрскост. За себе не кажа ништо, но за нашиот живот испраша сè до детали.
Ништо не ѝ кажавме на ќерката — таа беше многу среќна. Јура изгледаше како мирен и добар момак, но многу тивок; неговата мајка зборуваше повеќе. Дојде време да ѝ купиме стан на ќерката. Штом сваќата дозна за тоа, веднаш ни се јави:
— Зошто купувате стан пред свадбата? Треба после, за половина да биде и на мојот Јурко!
— А зошто би ги трошеле нашите пари на тој начин? Ние сакаме станот да ѝ припаѓа само на ќерката.
— Тоа е непочитување кон мојот син!
— Во тој случај, ќе го запишеме станот на мое име, а јас потоа ќе ѝ го оставам на ќерката како наследство.
— Во тој случај, нема да има свадба!
Ќерката не тагуваше долго по раскинувањето. Сфати дека Јура е само мамин син, кој не е способен да застане во нејзина одбрана. Добро е што не се омажи за него.