Кога сопругот почна да ја јаде целата храна од фрижидерот, Ксјуша посомнева дека нешто не е во ред.
Ксјуша се врати дома од работа и повторно истата слика — празен фрижидер. Таа беше единствената што работеше за целото семејство; сопругот беше отпуштен и сè уште бараше работа. Цел ден седеше дома и јадеше многу. А сепак, не се здебелуваше.
— Повторно ни е празен фрижидерот.
— Да, сè беше многу вкусно, фала ти, љубов.
— Ме задеваш? Вчера готвев за два дена, и сакаш да кажеш дека сè си изел сам?
— Ти ли ти е жал за храна за мене или што?
Ксјуша не почна расправија — беше премногу уморна по работа.
— Утре одам на риболов со другар.
— Оди, — сакаше да каже, но премолчи.
Сопругот лежеше на каучот и гледаше глупава серија, а Ксјуша отиде во кујната — требаше да свари борш за утре и салата за ужина.
Наутро сопругот отиде на риболов, но Ксјуша ја заболе главата. Таблетата не помогна, па му се јави на шефот и му кажа дека денес нема да дојде. Ни сама не забележа како заспа на каучот. Но ја разбуди некакво шушкање од кујната. Прво помисли дека ѝ се причинува, но шумот се повтори. Ксјуша стана и тивко тргна кон кујната. Сè стана јасно.
Сестрата на сопругот, во брзање, го прелеваше боршот од тенџерето во трилитарска тегла, а салатата веќе ја имаше ставено во свој сад.
— И што правиме ние тука?
— Ој, Ксјуша, ме исплаши. А ти зошто не си на работа?
— Какво прашање е тоа? Јас треба да те прашам зошто ми го прелеваш мојот борш во мојата кујна!
— Зошто веднаш почнуваш? Што, ти е жал за супата? Брат ми ми ги даде клучевите, значи сè ми е дозволено.
Сè беше јасно. Сопругот секогаш велеше дека мора на сите можни начини да ѝ помага на сестра си. Сега не работеше, а помош требаше — па реши да се „откупи“ со храна. Само што целата храна ја купуваше Ксјуша и, уморна, навечер ја готвеше. Со сестрата на сопругот имаше ужасни односи, а таа уште и безобразно доаѓаше во нејзиниот дом.
— Клучевите веднаш да ги дадеш и да излезеш одовде! Ќе повикам полиција за провала и кражба.
— Се шегуваш или што?
— А личи ли дека се шегувам? Ајде, излези!
Сестрата истрча надвор. Ксјуша, бришејќи ги солзите од навреда, почна да ги собира работите на сопругот. Ги однесе во куќата на свекрвата и му се јави на сопругот:
— Дома не мора да се враќаш. Твоите работи се кај твоите родители. Не очекував најблиската личност вака да ме лаже.
