Во нашиот двор живеат маж и жена кои имаат тројки. Секогаш мислев дека им се родиле деца доцна, но се покажа дека тие всушност се баба и дедо на тие деца.
— Колку среќа имале Петрови. Очигледно е дека се доцни деца, и уште тројки. Замислувам какви емоции доживеале кога дознале за таков подарок од судбината, — рече Маја гледајќи ги петгодишните деца како си играат со нејзината ќерка.
Сосетката, која одамна живееше тука и знаеше сè за сите, одговори мрачно:
— Да… емоциите биле незаборавни.
— Што се случило? Децата не биле посакувани?
— Тие не се родители, туку баба и дедо.
— Како тоа? Зошто ги викаат мама и тато?
— Затоа што вистинските родители не ги виделе од раѓање. Тоа се децата на нивната ќерка Елена. Таа беше многу среќна со сопругот Сергеј. Кога дознаа дека ќе имаат близнаци, тој почна да работи двојно повеќе. Никој не знаеше дека ќе има и трето дете.
Еден ден пред породувањето, Сергеј доживеа страшна сообраќајна несреќа и почина. Елена веќе беше во болница и не ѝ кажаа ништо.
Породувањето помина добро, со изненадување – третото бебе. Но кога ја дозна вистината, се онесвести.
Следното утро побегна од болницата и им рече на родителите дека нема да се врати и дека не може сама да одгледа три деца без Сергеј.
Подоцна си создаде ново семејство и има уште едно дете, но никогаш повеќе не дојде кај родителите. За неа дознаваат само од социјалните мрежи.
— Добро е што овие деца имаат толку добри баба и дедо. Господ нека им даде здравје!
