Еден ден пред роденденот, Катја им соопшти на родителите дека сака да ги запознае со своето момче. Вадим се скамени кога виде кој влезе во куќата. Дојде време да ѝ ја каже целата вистина. Знаеше дека порано или подоцна тоа ќе се случи, но никогаш не можеше да замисли дека ќе биде во вакви околности…
Вадим седеше на клупа во дворот, пушејќи цигара по цигара. Ја чекаше Катја, иако знаеше дека таа нема да се врати дома таа ноќ. Веројатно ќе преноќи кај најдобрата другарка Тамара.
Лида ја запозна случајно во едно кафуле во главниот град. Таа дошла од Русија да студира во театарскиот институт во Киев, затоа што нејзината баба била од таму. Се заљубија, се венчаа и добија син.
Но еден ден Вадим ја следеше и ја виде со друг маж. Побара развод и одби да ѝ го даде синот. Кога се врати од службено патување, детето веќе го немаше. Лида избегала со него во Русија.
По многу години, Вадим се ожени со Нина. Немале деца и посвоија мало девојче — Катја.
Кога Катја порасна и го донесе момчето дома, тој раскажа:
— Мајка ми пред смртта ми кажа дека татко ми живее во Киев…
— Како се викаше мајка ти? — тивко праша Вадим.
— Лида…
Тогаш Вадим сфати дека тоа е неговиот син.
Катја избега плачејќи, викајќи дека го мрази татко ѝ што го напуштил детето и дека поради него ја изгубила љубовта.
По шест месеци, Катја стоеше во венчаница. Покрај неа беа нејзините родители. И покрај вистината, тие останаа нејзини вистински родители. А Вадим конечно повторно доби син.
