Кога десетгодишната Јана го виде дедото како лежи во калта и не се движи, брзо реагираше, истрча дома и го повика татко ѝ на помош. Следниот ден сите знаеја за Јана.
Ова е вистинска приказна што се случила во мало градче. Можеби и вие сте слушнале за неа. Во еден период дури ја прикажуваа и на вестите. Десетгодишната Јана се враќаше дома и кај детското игралиште виде дедо како лежи во калта и не се движи. Девојчето се обиде да го разбуди. Тој зборуваше нејасно и не можеше да стане. Тогаш Јана истрча дома и го повика татко ѝ на помош.
Додека таткото му помагаше да стане, Јана повика брза помош, а потоа излезе да ги пречека лекарите за да не се изгубат во нивниот крај. Кај мажот имало крварење во мозокот. Благодарение на навремената реакција на детето, неговиот живот беше спасен.
Јана многу се грижеше што роднините не знаат што му се случило на дедото. Но приказната брзо се прошири низ градот и стигна и до неговото семејство. Го препознаа по името. Следното утро Јана отиде да го посети во болницата и му однесе подароци.
Денес ваквите постапки сè поретко се среќаваат во нашето општество. Кога луѓето ќе видат некого како лежи на улица, речиси никој не се приближува да помогне. Многумина мислат дека е пијан и дури не се обидуваат да помогнат. Јана е позитивен пример. Не можеме да го промениме светот, но можеме да се промениме себеси. Вниманието кон другите може да спаси живот. Јана беше инспирирана од примерот на своите родители. Тие секогаш им помагале на луѓето на кои им била потребна помош. Децата треба да се воспитуваат не со зборови, туку со личен пример. Тоа е најефикасно.
