Излегувајќи од салата каде што се одржуваше мојата свадба, случајно го слушнав разговорот на моите најблиски пријателки. Искрено, од блиски луѓе вакво нешто никогаш не го очекував.
Никогаш не сум била слаба, напротив, а за време на студиите на факултет качив уште десет килограми. Се обидував да ослабам, но многу сакам да готвам и вкусно да јадам, па не издржував долго. Мислев дека никогаш нема да си го средам личниот живот, сè додека не се појави Иван…
По студиите останав да работам во градот и изнајмував стан, но често ги посетував родителите. Се гледав со пријателките, одев во клуб, но тие сè почесто почнаа да ми зборуваат дека треба да ослабам. Пробував диети и спорт, но тоа не беше за мене.
Знам дека вишокот килограми не ме разубавува и дека немам манекенска фигура, но немав здравствени проблеми. Сепак, пријателките почнаа да озборуваат зад грб и да ми кажуваат во лице дека таква дебела никому не му треба.
Тие имаа свршеници и планираа свадби, а јас немав ни еден додворувач. Не ме сожалуваа, туку ме исмејуваа. Затоа престанав да се дружам со нив и викендите ги поминував само со семејството.
Потоа го запознав Иван. Беше многу внимателен, ми подаруваше цвеќиња и ме носеше во убави ресторани. По шест месеци ми предложи брак на сцена, за време на театарска претстава.
Свадбата беше прекрасна, но ги слушнав пријателките како зборуваат дека сум дебела и дека Иван се жени со мене само затоа што сум бремена. Многу ме повреди тоа.
Му раскажав сè на сопругот, а тој ме смири. Денес сме во брак три години и тој сè уште ме изненадува со љубов, цвеќиња и подароци.
Зошто да го одложуваме животот? Не мора да ослабнеш за да носиш убава фустан. Не мора да имаш совршена фигура за да бидеш сакана. Сакај се себеси — и среќата ќе те најде.