Свекорот, кога дозна дека потекнувам од сиромашно семејство, воопшто не го смени односот кон мене. Само пред свадбата ми даде голема сума пари и ме замоли за едно нешто…
Тие отсекогаш живееле скромно, а во тоа време јас немав работа. Што се однесува до родителите на мојот сопруг, работеше само мојот идeн свекор. Постојано одеше на печалба, но испраќаше дома пристојни пари, така што неговата сопруга можеше да се грижи за домот и домаќинството. Свекрвата постојано му префрлаше на синот дека јас сум од сиромашно семејство. Свекорот, напротив, воопшто не се грижеше за финансиската состојба на моите родители. Напротив, пред свадбата ми даде голема сума пари, но ме замоли тоа да остане тајна. Единственото нешто што го побара беше да бидам добра сопруга за неговиот син.
Свекорот ја плати целата свадбена церемонија, а по свадбата ни помогна мене и сопругот да изградиме сопствена куќа. Кога ни се родија децата, тој ги обожаваше — велеше дека внуците се најважното нешто што може да го има еден постар човек. За 25 години заеднички живот не можам да се сетам на ниту еден непријатен момент во односите со мојот свекор.
Пред три години почина свекрвата. Свекорот остана сам. Долго време сам се справуваше со сè. Дури и кога одевме кај него на гости, велеше дека не му треба никаква помош. Но сега се разболе.
Му предложивме да се пресели кај нас, но тој одби. Единственото решение беше да ја замолиме соседката Стефанија да се грижи за него за одреден надомест. Еден ден свекорот нè повика мене и сопругот на разговор. Ни призна дека сака да ѝ предложи брак на Стефа. Таа и онака цел ден беше дома, одамна вдовица, и за него станала речиси како сопруга.
Токму тука кај мене се појавија сериозни сомнежи. Знаејќи ја добро финансиската состојба на Стефа и нејзините деца, почнав да се прашувам дали таа жена не сака да ја искористи добрината на мојот свекор и да го присвои целиот негов имот. Сега навистина не знам како е правилно да постапам.