На една од станиците, во автобус влезе бремена девојка. Кога возачот почна да ја прашува за нејзината состојба, таа со тешкотија рече дека има породувни болки.
Обично наутро брзав на работа. Немаше место во автобусот, па стоев на аголот и се држев цврсто за шипките за да не паднам во свиоци. Тој ден имаше ненормално многу пензионери. Тие седеле во мали групи и разговарале за политика.
На една од станиците, во автобус влезе бремена девојка. Девојката беше бледа и едвај стоеше на нозе. Нејзиниот стомак беше толку голем, што дури и на човек кој нема знаење од акушерство му беше јасно дека е бремена со близнаци или дури тројки.
Обично секогаш ќе има некој кој во такви ситуации ќе му уступи место, но овојпат сите места беа практично зафатени од пензионерите. А девојката навистина се чувствуваше лошо. Возачот ја забележа. Го замоли мажот кој седеше до него да ѝ го ослободи местото на жената. Мажот имаше околу педесет години и се крена со неодобрување.
Возачот почна да ја прашува младата мајка за нејзината состојба.
– Ми се чини дека имам породувни болки.
– Зошто не повикавте брза помош?
– Обидов се, но во паника телефонот ми излизга од рака, падна и се скрши. Мојот сопруг е на службен пат, па решив да дојдам со автобус.
– Веднаш треба да стигнете во болница!
Возачот им се извини на патниците и го промени маршрутата за да стигне до најблиската породилна болница. Никој од патниците не се спротивстави. Јас, напротив, бев восхитен од постапката на возачот.