По породувањето, медицинските сестри беа во шок. Кога бебето ѝ го покажаа на младата мајка, таа се сврте настрана. Еве зошто.
Брзата помош ја донесе од автобуската станица. Ја придружуваше полицаец, бидејќи младата родилка постојано се обидуваше да побегне. Но во болницата се смири. Не го кажа своето име, а немаше ниту документи со себе. Првичниот преглед не покажа ништо сериозно, ги зедоа потребните анализи за породување и девојката беше сместена во посебна соба. Породувањето помина без компликации и на свет дојде здраво и силно момче. Но кога бебето ѝ го покажаа на младата мајка, таа се сврте настрана.
— Јасно беше дека ќе го остави, — си шепотеа медицинските сестри. — Не кажа ниту збор за себе. Кутрото дете…
Уште не се стивнаа емоциите од едно породување, кога персоналот веднаш мораше да се подготви за ново. Брзата помош ја донесе Олга во болница со крварење. Таа беше без свест, во тешка состојба. Требаше да се спаси мајката и беше донесена одлука — царски рез. Операцијата за мајката помина успешно. Но детето не успеаја да го спасат. Персоналот одеше тажен…
— Ете така, девојки, — рече хигиеничарката Тања. — Едната има здраво дете, а не ѝ треба. Другата го изгуби посакуваното дете. Нема правда на овој свет.
Олга, кога дозна за загубата на детето, плачеше неутешно. По два дена, младата родилка влезе во собата на Олга:
— Ми се роди момче. Здраво. Но што ќе му е мајка-скитник? Сепак ќе ми го земат. Ќе го однесат во дом за деца. Таму ќе му биде лошо, знам. И јас сум од дом за деца. Но, изгледа, не залудно Бог ме донесе во вашиот град. Значи така требало да биде, значи сум го родила за вас. А вие ќе му бидете добра мајка. Земете го, ве молам…
Олга ја гледаше посетителката како да е луда:
— Што зборуваш? Како може да се даде или земе дете? Оди си! Оди!
Истиот ден младата исчезна од болницата. Следното утро, Олга седеше покрај креветчето на бебето и нежно му зборуваше. Олга и нејзиниот сопруг го посвоија момчето… И навистина — неисповедливи се патиштата Господови.
