Кога поранешната свекрва ме покани на свадбата на својот син, речиси се збунив целосно и решив да ѝ се јавам на поранешната золва. Нејзините зборови уште повеќе ме збунија.
Олга Захаровна, мајката на мојот поранешен дечко Мирон, баба на мојот син и мојата неуспешна поранешна свекрва, вчера ми се јави и ме покани на свадбата на својот син. Како ви звучи ова? Од изненадување останав без зборови.
— Накратко, те чекам тебе и синот, — рече таа и ја спушти слушалката.
Зошто ѝ е тоа потребно? Дали некој ја праша невестата што мисли? Зошто ѝ е потребна „конкурентска фирма“ на сопствената свадба? Овие и слични прашања ми се вртеше низ глава додека се обидував да се соземам од оваа двосмислена покана.
Откако малку се смирив, ѝ се јавив на сестрата на Мирон, Клавдија, со која имаме прилично добри односи. Ѝ раскажав за поканата од нејзината мајка и ја прашав:
— Што би можело да значи ова?
— Мајка сака да те покаже тебе и внукот пред своите роднини.
Кога повторно ќе ѝ се укаже ваква прилика сите роднини да се соберат на едно место? Затоа решила да го искористи моментот.
Зошто ѝ е тоа потребно, навистина не разбирам. Решила да ми прави огледини? Зошто? Што сум јас, некаква кобила, па да ми гледаат во заби? Или изложбен примерок во музеј на неисправни производи? Зошто да ме покажува некому? Олга Захаровна навистина мисли дека јас радосно ќе трчам на славењето на нејзината снаа — онаа што го омажи мојот поранешен дечко „по грешка“? Што си мисли таа?