Јас и брат ми уште од детството бевме многу блиски. Тој ме штитеше, а јас му помагав со математиката. Често игравме заедно на игралиште; немав многу пријатели. Брат ми ми ги заменуваше сите. Сега сме пораснати, секој има свое семејство. Моите деца го обожаваат чичко си, а јас се трудам да се грижам и за неговата ќерка. Но неговата сопруга е вистински кошмар. Се замислува себеси како кралица. Никаде не работи, речиси не готви и не чисти. Му зборував на брат ми дека треба да ја остави, но тој само велеше дека ја сака. А јас јасно гледам како таа манипулира со него.
Кога баба ми почина, дознавме дека својот голем двособен стан ми го оставила мене. Сите знаеја дека не го сакала многу брат ми, веројатно затоа што бил од друга жена. Втората сопруга на татко ми баба ми не можеше да ја поднесе. Имаше период кога му рече на татко ми да доаѓа кај неа без сопругата.
Јас сум добро и со стан и со пари, ништо не ми недостига. Затоа решив да му го препишам станот на брат ми. Го повикав да разговараме и да договориме сè. Тој дојде со сопругата. Таа домаќински го разгледуваше станот на баба ми. Дури почна да зборува што би сменила во него. Тоа однесување не ми се допадна. Го повикав брат ми на страна и му ја кажав мојата идеја. Тој се израдува, бидејќи живеат во гарсоњера и речиси немаат простор.
Иако ништо конкретно не му ветив за станот, решив уште следниот ден да одам кај нотар и да ги подготвам документите. Кога излегов од станот, ја слушнав разговорот меѓу брат ми и неговата сопруга. Стоеја еден кат подолу.
— Убеди ја сестра ти да ни го даде станот. Ќе го продадеме него и нашиот, па ќе купиме еден голем. Ќе можеме да ја земеме мајка ми со сестра ми и внукот кај нас. Тие се наше семејство, треба да им се помогне, во селото немаат ништо.
— Но јас не сакам да живеам со нив. Ние можеме да живееме во станот на баба ти, ако сестра ти дозволи, а во нашиот нека живеат мајка ти, сестра ти и детето.
— Јас сакам да живеам со мајка ми и точка. Ќе биде како што јас кажав.
Во тој момент ја треснав вратата за да им го прекинам разговорот. Ми стана многу жал за брат ми, па решив да постапам поинаку. Не го препишав станот, но им дозволив да живеат во него бесплатно.
