По породувањето, медицинските сестри беа во шок. Кога ѝ го покажаа бебето на младата мајка, таа се сврте настрана. Еве зошто.
Брзата помош ја донесе од автобуската станица. Ја придружуваше полицаец, бидејќи младата родилка постојано се обидуваше да побегне. Сепак, во болницата се смири. Не го кажа своето име и немаше документи со себе. Првичниот преглед не покажа ништо сериозно, беа земени неопходните анализи за породувањето и девојката беше сместена во посебна соба.
Породувањето помина без компликации и на свет дојде здраво и силно машко бебе. Но кога ѝ го покажаа бебето на младата мајка, таа се сврте со грб.
— Јасно беше дека ќе го остави, си шепотеа медицинските сестри. — Ниту збор не кажа за себе. Кутрото дете…
Уште не стивнаа страстите околу едно породување, а персоналот веќе мораше да се подготвува за ново. Брзата помош ја донесе Олга во болницата со крварење. Таа беше без свест, во тешка состојба. Требаше да се спаси мајката и беше донесена одлука — царски рез.
Операцијата за мајката помина успешно. Но детето не успеаја да го спасат. Персоналот одеше намуртен…
— Ете така е, девојки, — рече санитарка Тања. — На едната ѝ се роди здраво дете, ама не ѝ треба. Другата го изгуби посакуваното дете. Нема правда на овој свет.
Олга, кога дозна за загубата на детето, плачеше безутешно. По два дена, младата родилка влезе во собата на Олга:
— Јас родив син. Здрав. Но зошто му е мајка скитница? Секако ќе ми го земат. Ќе го однесат во дом за деца. Таму ќе му биде лошо, знам. И јас сум од дом. Но, очигледно, Бог не ме донесе залудно во вашиот град. Значи така требало да биде — излегува дека родив за вас. Вие ќе му бидете добра мајка. Земете го, ве молам…
Олга ја гледаше посетителката како да е луда:
— Што зборуваш? Како може да се даде, да се земе дете? Оди си! Оди!
Истата вечер младата исчезна од болницата. Следното утро Олга седеше покрај креветчето на бебето, нежно му зборуваше. Олга и нејзиниот сопруг го посвоија момчето… И навистина — неисповедливи се патиштата Господови.
