Да немав маки, одамна ќе заминев на работа во Италија. А сега се најдов во ситуација од која не знам како да се извлечам.

Да немав маки, одамна ќе заминев на работа во Италија. А сега се најдов во ситуација од која не знам како да се извлечам.

Да немав маки, одамна ќе заминев на работа во Италија. А сега се најдов во ситуација од која не знам како да се извлечам. Целиот свој живот го поминав во Украина. Имав прекрасна семејство – љубовен маж, убава ќерка и омилена работа. Сè се промени кога мажот ми почина. Тогаш во мојот живот почна црна фаза. Ме отпуштија од работа и по цел ден седев дома, нурната во свои мисли и солзи. Така помина една година. Ќерка ми објави дека ќе се мажи и дека планира да се пресели во Одеса. Тоа беше далеку од нашиот дом во Ровно, и јас останав сама.

Кога ќерка ми замина по свадбата, не размислував долго и ја прифатив понудата на една пријателка да заминам на работа во Италија. Не се плашев од работа, а англиски знаев на добар степен. Пријателката ми помогна да се вработам во една богата фамилија, каде што требаше негувателка за маж по име Мартин. Тој имаше 55 години – не беше стар, но настрадал во несреќа и му требаше рехабилитација. Брзо се разбравме. Јас имам 45 години и сме речиси врсници. Мартин се покажа како интересен соговорник со кој лесно се минува времето. Не ни забележав кога се зближиме.

По една година дознав дека сум бремена. Татко на детето е Мартин. Ова не беше дел од моите планови и јас останав шокирана. На 46 години е доцна да се раѓа, а како ќе ја прими оваа вест мојата возрасна ќерка која и самата чека бебе? Како е можно во истата година да станам и мајка и баба? Сè ми изгледаше како кошмар. Кога Мартин дозна за бременоста, беше пресреќен. Тој веќе има возрасни деца – син и ќерка, и внуци. Жената му починала пред пет години и оваа вест му беше голема радост. Предложи да се земеме и заедно да го растеме нашето бебе.

Но кога им кажа на своите деца за мојата бременост, тие реагираа многу негативно. Врз мене се истурија обвинувања:
– Наменски си забременила за да земеш дел од наследството.
– Мислиш дека ќе ги добиеш парите на татко ни?
– Не требало да скокаш во кревет со туѓ маж! За тоа ли дојде?

Многу ми беше тешко да го слушам ова. Мартин никогаш не ги запоставил своите деца – секој од нив има куќа и автомобил подарени од татко им. Никогаш ништо лошо не сум им направила, но сега нашите односи се неповратно нарушени.

Сега не знам што да правам. Не сакам да живеам во Италија, а односите со децата на Мартин се расипани. А сама да одгледувам дете, на мои години, во Украина – тоа ќе биде тешко. Се чувствувам изгубено и стојам пред тежок избор. Како би постапиле вие на мое место?