Кога ќерката со својот сопруг се вселија во мојата куќа, јас немав ништо против. Но тогаш уште не знаев за нивниот лукав и подмолен план.
Јас сама ги воспитав своите три деца. Мојот сопруг ненадејно го напушти овој свет, и јас не започнав нова врска, бидејќи немав време. Моите родители и свекрвата ми помагаа, но сепак беше многу тешко. Мојата најстара ќерка сега има 28 години. Имам уште две деца, секое по 20 години, кои живеат во друг град, студираат на универзитет, работат и не ми треба нивна помош. Моите синови секогаш беа поавтономни и организирани од мојата ќерка. Ќерката студираше дневно, јас ја плаќав нејзината настава. По универзитетот најде работа, се запозна со момче и се омажи. Изгледаше дека сè е во ред и живеат мирно.
Децата пораснаа и можат сами да се издржуваат: „конечно можам да живеам за себе“. Но еден ден, ќерката со сопругот дојдоа кај мене и побараа да живеат во мојата куќа за да собираат пари за нов стан. Претходно живееја во изнајмен стан. На почетокот сè беше во ред, децата беа мирни, но потоа почнаа да ги носат своите пријатели, доаѓаа доцна дома, правеа врева и скандали. Ова ме загрижуваше, бидејќи сум постара и сакав да живеам во тишина и мир, барем за малку време.
Разговарав со нив, но ништо не се промени. Сè продолжи во ист стил. Се скаравме оној ден кога младите со своите пријатели славеа промоција на зетот на работа, а јас лежев болна во соседната соба. Секој што поминал низ овој пекол знае колку е тешко да се преживее. Ја замолив ќерката да не прави врева. Таа се збунуваше, но се согласи. Потоа два дена не ми зборуваа. По неколку дена, ќерката дојде кај мене со предлог. Таа побара да земам кредит за да купат стан. Јас одбив, а во одговор таа ми рече дека сум лоша мајка: добрите родители обезбедуваат стан за своите деца, а јас не сакам ни кредит да земам за ќерката. Тие ги собраа своите работи и се иселија таа вечер.