Надја живееше во станот на сопругот, работеше и се грижеше за сите домашни обврски. Но една реченица од сопругот ѝ беше доволна таа никогаш повеќе да не се врати во тој стан.
Надја и Артем решија да живеат заедно. Надја беше од село, студираше во локален техникум. А Артем се сметаше за градско момче, бидејќи живееше во градот, иако неговото семејство беше од колхоз, а станот во градот го добиле од фабриката каде што работеле. Во овој стан почнаа да живеат заедно. Артем не работеше. Ниту една работа не му одговараше.
— “Јас не сум дипломец од техникум за да работам било каква работа,” — велеше тој.
Надја, меѓутоа, работеше и ги издржуваше дватајца. Таа чистеше, готвеше, носеше пари дома — совршена девојка за Артем. И, за да не се чувствува должна за сè што таа правеше, тој почна да ја потценува и да се исмевa со нејзината работа. Неколку пати ја исмејуваше, некогаш пред другите, или со насмевка ѝ велеше дека е “наивна од село” или дека “треба да размислува со глава”. Надја неколку пати се обидуваше да му објасни дека тоа не може да продолжи и дека не ѝ се допаѓа таквото однесување. Но од тие разговори немаше никаква корист.
На крајот, тој ѝ рече:
— “Па што очекуваше? Ти живееш во мојот стан, мора да трпиш. Твоја работа е да се грижиш за чистотата и да готвиш. Не ти должам ништо, јас живеам во својот стан, а ти мора да работиш за твојот престој тука. Ако не ти се допаѓа, можеш да се вратиш во твоето село.”
Беше доцна навечер. Надја немаше повеќе сила да трпи. Таа си замина. Немаше каде да оди, немаше пари, Артем ѝ ги одзел. Реши само да чека утрото и да оди на работа. Надја го сакаше и веруваше дека ќе бидат заедно засекогаш. Но тоа “засекогаш” траеше само три месеци. Таа плачеше, беше тажна. Си ветила никогаш повеќе да не биде толку наивна и да не им верува на мажите.
Наутро отиде на работа. Колегите ја поддржаа и ѝ помогнаа. Еден ѝ најде изнајмена соба, друг ѝ позајми пари. По еден месец сфати дека, иако сега изнајмува стан, има повеќе слободни пари отколку со Артем. Повеќе не се мачеше да не спие навечер, времето ги средуваше работите. Потоа Артем се појави на работа, се извини, ветуваше почит и дури да се ожени за неа. Но Надја веќе одлучи да нема никаква работа со него, откако помина една ноќ на улица. Надја му се заблагодари на судбината што Артем ѝ ја покажа навреме својата вистинска природа. По разделбата, нејзиниот живот се промени на подобро. Таа си постави цел сама да купи стан и никогаш повеќе да не зависи од другите.
