Мажот решил да ѝ признае на сопругата дека има друга и дека си оди кај неа. Само што не помисли дека сопругата ќе постави таков услов.
Ангелина и Михајло беа заедно пет години. Уште на прва година факултет имаа симпатии еден кон друг, но тогаш се дружeа исклучиво како пријатели. Толку добро се сложуваа, што се плашеа да ја нарушат таа создадена идила. Потоа, на последните години тоа прерасна во љубов. Ангелина беше сигурна во Миша и неговите чувства, бидејќи го познаваше со години.
Семејниот живот им беше хармоничен. Во бракот добија две деца: синот Александар и ќерката Олга. Кога синот имаше осум, а ќерката четири години, еден ден Михајло се врати дома поднапиен. Тоа не беше својствено за него, па сопругата се изненади.
Пијан, тој рече дека засака друга жена и дека ќе бара развод. Но Ангелина не им даде значење на неговите зборови, мислејќи дека се пијани глупости. Но наутро, откако се отрезни, Михајло го повтори кажаното:
— Прости ми, Ангелина, но јас засакав друга. Не можам да живеам без неа, ниту таа без мене, затоа подобро е да се разделиме.
Од лицето на жената не можеше да се разбере што чувствува. Лицето ѝ беше мирно и непоместливо.
— Добро. Те разбрав.
Нејзината студена смиреност го изненади мажот. Тој воздивна со олеснување.
— Но имам еден услов. На станот не претендирам, тој е твој. Се надевам дека љубовницата ти знае дека имаш две деца. Денес ќе се преселам кај мајка ми, но децата ќе останат со тебе. Никакви приговори нема да прифатам. Така е најпаметно. Градинката на Олја е блиску, Саша е навикнат на своето одделение и училиште, нема смисла да ги изложуваме децата на дополнителен стрес.
А знаеш и сам дека станот на мајка ми е тесен. Затоа така е најправилно.
Пред мажот да успее да го свари кажаното, Ангелина ги собра работите и си замина. Штом љубовницата дозна дека со нив ќе живеат и неговите деца, веднаш раскина со него. Сега Михајло не знае што да прави.
