Маж ми вели секој ден дека сум чудовиште, бескорисна и непотребна. Би го трпела тоа, ако не беше неговата последна изјава.
Помогнете ми, ми треба ваш совет. Не знам што да правам веќе, имам 35 години. Со маж ми сме во брак веќе 10 години. Кога се запознавме, веднаш се вљубивме еден во друг. Тој почна да ми се додворува, секој ден ми приредуваше романтики, ме носеше во ресторани, ми подаруваше цвеќе. По еден месец се венчавме, немаше смисла да одложуваме — така ни изгледаше. Љубовта е најважна, другото ќе се среди. Се преселив кај него, а тој не ми дозволи да работам, велеше дека жената воопшто не треба да работи: „одмарај, драга, јас сè ќе направам за тебе“.
Со годините страста стивна. Секојдневието излезе во прв план. Почна со тоа дека дома е нечисто, иако секој ден чистам сè. Потоа престана да му се допаѓа како готвам — кај мајка му било подобро, иако кај неговата мајка ретко одеше. Заврши со тоа што сум остарела, сум се здебелила и сум се запуштила. Тогаш му реков: „Извини, драги, утринско трчање не можам да правам, здравјето не ми дозволува. А и од првиот ден откако се знаеме, јас исто тежам — ми здосади“. И „шлаг на тортата“ беше тоа што ме обвини дека неговите пари ги трошам неразумно.
„Јас ги запишувам сите пари што ми ги даваш за храна до последен денар — каде и колку сум потрошила. Нема ни доволно за нашите деца. А ти велиш дека ги трошам за себе — не можам ни гаќички да си купам со овие смешни пари. И да, ти ми забрани да работам, а сега ми префрлаш?“
Не знаев со кого да се споделам. Отидов кај другарка. Таа ми рече да си заминам од него. Имам, секако, стан од родителите, и парите од него ги штедам со години. Но не знам што да правам. Кому ќе му бидам потребна? Само другарка ми вели дека сум убавица, а маж ми постојано ме нарекува „чудовиште“. Не знам што да правам, му верувам. И не можам да си заминам — стара сум веќе и нема да му требам на никого.