Поранешниот сопруг побара пари за лекување на детето од вториот брак. Од мојот одговор беше изненаден.
Со поранешниот сопруг сме разведени веќе повеќе од 10 години. Тогаш тој си најде помлада и поубава жена и без воопшто да размисли си замина кај неа. А мене ме остави со нашиот син кој веќе растеше. Од алиментација плаќаше многу малку, срам ми е и да се сетам. Пред некое време ја продадов станот на мајка ми. Уште не сум решила точно на што ќе ги трошам тие пари. Сакав да купам скап автомобил, но не знам да возам; сепак синот ми ми рече дека никогаш не е доцна да научиш, па размислувам за тоа.
И пред некое време дојде поранешниот сопруг. Не го имав видено одамна. Почна да ми раскажува дека неговиот син е болен од онкологија и дека му требаат пари. Од некаде дознал дека го имам продадено станот и решил да дојде. Рече дека ќе ми даде сите документи кои докажуваат дека неговиот син навистина е болен. И баш таа сума што ја побара беше сумата што ја имав. Го прашав зошто не ја земе таа сума од банка… а тој почна да одбива, велеше дека „од роднините“ е полесно. Замалку не се задавив кога ја слушнав зборот „роднини“.
Му потсетив дека кога останав сама со нашиот син, тој се обидуваше да ми го земе и последното што го имав и воопшто не му беше жал. Дури сакаше да ми земе половина од станот што го купив пред брак. Тоа само ме спаси. По разводот земаше сè што можеше и носеше во своето ново семејство.
— Но тоа е веќе минато, зошто да го копаме? — рече тој.
— Гледаш? Тебе дури ни тоа не ти е важно, па зошто јас да се грижам за твојата состојба? Земи пари од банка за твојот син и заборави ме.
