Васја ја остави Тања и децата заради друга жена. Но по долг период на депресија, Тања повторно стана на нозе, и тогаш се случи непредвиденото.
Тања се врати од работа не со празни раце. Сакав да влезе во продавница и да купи мала шише за вечера. Кога влезе дома, виде оваа сцена: нејзиниот цивилен сопруг, Васја, ги собираше своите работи.
– Васја, што правиш, најде работа? Меѓувреме се преселуваш?
– Не, си одам.
– Каде одиш? Десет навечер е.
– Дали си луда? Ти реков, си одам, одам од тебе, будало.
На Тања ѝ ослабнаа нозете и се фрли на стол. Како одиш? Тие имаа две мали деца:
– Васја, си болен? Јас ти ги родив децата. Те најдов како просјак на автомиера. Те измив, те нахранав, те направив човек. Ти седи дома, додека јас работев и ги хранев сите вас… и ова е твојата благодарност?
– Децата нема да ги оставам, ама тебе – да. Ме здосади што секоја вечер доаѓаш со шише и велиш дека е „за апетит“. Луба не е така; од неа не мириса на алкохол, туку на нешто слатко и пријатно.
– Значи, одиш кај Луба? Знаеш ли кој е таа? Истиќе од градот кај нас, не се знае што се случило таму. Ти си глуп, ќе се замеша и со неа.
Васја повеќе не ја слушаше Тања, ја турна вратата со нога и замина. Ова целосно ја скрши Тања; почна повеќе да пие. Доаѓаше на работа пијана, беше шивачка, не можеше долго да шие, прстите не послушуваа. Така минуваа недели. Тања пиеше секоја вечер, понекогаш заборавала да подготви храна за децата; тие јадеа само во градинка. Домот беше занемарен, сè мирисаше на алкохол, садовите со мувла, децата валкани трчаа.
Социјалните служби дојдоа и ги земаа децата; ѝ рекоа дека има шанса да ги врати. Имаше работа и стан, само требаше да се среди себе. Тања зеде неколку дена одмор од шефот. Неколку дена легна во кревет, не можеше да се крене. Но таа издржа, за да не се фати за шише.
На петтиот ден, кога сфати дека апетитот се враќа и не можеше повеќе без шише, почна да го чисти станот и отиде на работа. Работеше посветено и по работа, за да не мисли на шишето, почна да чисти. По неколку месеци ѝ ги вратија децата, но постојано доаѓаа инспекции. Тања издржа; повеќе не мислеше на пиење, децата беа приоритет.
Дури и кога Тања дозна дека Васја ѝ понудил на Луба, не се скрши. Беше болно, бидејќи таа родила за него, живееа заедно 8 години, а за брак не се зборуваше.
По неколку месеци, Васја се врати со голем модринка под окото:
– Тања, извини ме… се покажа дека Луба избегала од градот од својот сопруг. Сопругот ја најде, дојде, ме претепа и ја извлече за коса во својот автомобил.
– Васја, ти благодарам за децата и за лекцијата што ми ја даде. Но назад нема да те пуштам. Оди од тука.
