Ирина завршила во дом за деца на дванаесет години, откако ги изгубила родителите. Кога наполни осумнаесет, воспитувачката ја омажи за својот триесетгодишен син. Тивка сиромашна девојка со стан од две соби — добар начин да се заработи. Сопругата му го продаде станот на девојката, со тие пари си го проширија живеалниот простор, никој не ја праша Ирина. „Просјака од домот, прикорник!“ — ѝ викаше свекрвата. — „Ти треба да ни бидеш благодарна што те примивме во семејството.“ Ирина остана бремена и роди ќерка. Свекрвата и мажот продолжуваа да ја тераат и да се потсмеваат со неа, како маќеа со Пепелашка. На крај, Ирина не издржа и избега од куќата со детето.
Да се вработи ѝ помогна другарката од домот, Тања. Таа работеше во ткаечка фабрика и живееше во студентски дом. Тука ја сместија и Ирina — да работи како чистачка и да живее. На ќерката ѝ беше веќе една година, седеше во количка, а Ирина го миеше подот во ходникот кога некој ја повика: — „Ирина Семенова?“ Ира се сврте. Него го гледаше еден солиден маж. Не дочекавши одговор, се приближи и рече: — „Колку личиш на мајка си.“ Ира забележа солзи во неговите очи. — „Извинете, кој сте вие?“ — „Јас сум твојот татко.“ Како што се покажа, Максим и Тања (мајката на Ирa) имале кратка и бурна романса на последната година од универзитетот. Потоа се разделиле и се раселиле по родните градови да работат по струка. Кога Тања сфатила дека е бремена, му напишала писмо на Максим. Но мајката на Максим го пресекла писмото и го скрила.
А пред четири месеци, по опроштањето од својата мајка, Максим ги прегледувал нејзините документи и го нашол писмото. Почнал да ја бара Тања и ја пронашол Ирина. Девојка која во животот имала многу лоши искуства не можеше да поверува на таква среќа. Максим предложи да направат ДНК-тест. Таа се согласи. Штом тестот покажа позитивен резултат, таа му поверува на Максим. Тој ја пресели кај себе. Успешен бизнисмен, веднаш ангажираше негувателка за внуката и репетитори за ќерката, за следната година да може да се запише на универзитет. Неговите адвокати исто така успеаа да ја разведат Ирина од мажот и да добијат половина од имотот од поранешната свекрва. Ниту на Максим, ниту на Ирina не им требаше тој стан. Но… — „Таквите подлеци треба да се казнат,“ — рече Максим.
