Секогаш кога се караме со маж ми, моите родители ја држат неговата страна. Велат дека имам хистеричен карактер и можам од мува да направам слон. Но тоа што одбија да ме примат дома кога дојдов кај нив по уште еден скандал, ме шокираше. Тој ден маж ми се врати од работа и веднаш побара вечера. Му објаснив дека денес имав слободен ден.
Отидов во салон за убавина, направив маникир, се сретнав со другарка. Немав време да зготвам вечера. И тогаш тој почна да ми вика. «Јас цел ден работам за ти да можеш да ги трошиш парите во салони за убавина. А ти не можеш ни супа да свариш. Што ќе јадеме јас и синот навечер?». За мене неговите зборови и тонот со кој ги кажа беа последната капка. Не молчев и му кажав сè. Викнав, дури и додека ги собиравав работите и го облекував синот. Маж ми воопшто не се обиде да ме задржи. Само седеше на каучот и чекаше да му донесат храна.
Одлучив да одам кај родителите. Но тие одбија да ме примат. «Земи го својот син и излези од нашиот стан», – ми рече мајка ми. Како можеше да застане на негова страна? Таа рече дека треба повеќе да се грижам за семејството, а не да мислам на салони за убавина. А татко ми дури рече дека ако бев негова жена, одамна ќе ме имаше избркано надвор. Немав што да правам. Морав да се вратам дома и да му се извинам на маж ми. Но сè уште не можам да поверувам дека моите родители одбија да ме примат.
