— „Очигледно ќе имаш весела снаа” – ми се набљудуваше постара русокоса жена.
— „Знаеш, имам така убава снаа!” – рече зборлива соседка на пат.
— „Синот ми се вљуби во сираче. Се гледаа долго време, па решија да се венчаат затоа што девојката остана бремена. Луѓето ми шепотеа дека девојката растела без мајка (умрела кога била мала), а таткото ѝ бил пијаница и кавгадџија. Велеле дека и таа ќе биде така… Но не ги слушав.”
Потоа соседката дојде и ми рече: „Давај ѝ пари, нека го изгуби детето.”
Јас светкав со очите кон Галка и ѝ реков: „Боже заштити! Не си во твојот дом, жена?! Како можеш?”
Потоа тихо го прашав синот: „Сине, твој грев?”
— „Мој, мајко! Ја сакам.”
— „Ете, тоа е љубов и среќа.”
Жената се развесели и замолкна за момент. Јас веќе решив дека одлуката на синот ми е најмудра. Отидов кај бабата на детето и прашав: „Што ќе правиме?”
— „Не знам, немам ни парче пари!”
Заплакавме заедно бидејќи ни ние немавме пари. Кога дојдов дома, постарата ќерка ми рече: „Мамо, не бидe тажна. Имаме свиња, ќе ја заколиме и ќе направиме ракија. И ќе позајмиме малку пари за свадба – ќе им ја затвориме устата на луѓето.”
Срцето ми се олесни. Скоро, се роди нашата внука, личи совршено на нашиот син. Бог ни направи чудо! Сега има пет години, а нашата ќерка роди дечко, со осум месеци разлика помеѓу децата.
Кога мојот син беше гол и бос, извадив од плакар сина маица и долни парчиња и му ги облеков. Плакав за неа. Сопругот ми, кога доаѓ