Малата Катија стоеше во ред во продавница, кога почувствува нешто под нозете. Кога погледна надолу, виде стар паричник.

Пред неколку месеци, Катија требаше да добие сестричка, но настанаа компликации и бебето не успеаја да го спасат. Мајката западна во депресија, ништо не јадеше и цел ден плачеше. Таткото реши да ја однесе семејството во село, за малку да се развлечат. Мајката ѝ даде на девојчето пари, кеса и ја испрати во продавница. – Ќерко, немој да купуваш бонбони. Тато денес ќе донесе, – рече мајката на Катија без емоции. Во продавницата мирисаше убаво на чоколадо и други слатки. – Лидичка, стави уште едно чоколадо за внукот. Ама гледај да е свежо, не како минатиот пат, – рече позната баба од селото. – Јас чоколади не пробувам. Што носат, тоа и продавам. Ќе земете? – Да, колку должам? Кога ја слушна сумата, бабата се зачуди.
– Ивановна, долго ли ќе те чекаме? Ред има. Земи сметка, дома пресметај си и врати се после.

Пред Катија во редот стоеше еден маж. Тој ги редеше кесите по џебовите, девојчето се приближи. Забележа нешто под нога. Кога погледна подобро, сфати дека е паричник. Кога сите се свртеа, таа незабележливо се наведна и го зеде. Очигледно, Ивановна не го ставила добро во џеб и затоа паднал на подот. Катија се зарумени, дланките ѝ се испотија. Кога дојде нејзиниот ред: – Две лепчиња, ве молам. Во едната рака ја држеше кесата, а во другата – паричникот.

Продавачката веднаш забележа нешто сомнително. Ивановна влетa во продавницата, бришејќи ги солзите и потта. – Лида, не сум го оставила овде паричникот? Не можам да го најдам. – Јас од оваа страна стојам, ништо не видов, – рамнодушно одговори касиерката. Катија сфати дека совеста нема да ѝ дозволи да ги потроши парите на бабата. Со срам, ѝ го подаде паричникот: – Можеби овој? Ваш ли е паричникот? – Точно, мој е. Голема ти фала, мила. Инаку ќе ми останеа без пари. – Лида, дај ѝ чоколадо на девојчето, јас ќе платам, – рече бабата. – Не, благодарам, мама не ми дозволува, – одговори Катија и ја зеде лепката.

Катија дојде дома и избега во собата да плаче, многу ѝ беше срам. Потоа дојде таткото и ја утеши, велејќи дека сите го правеле тоа во детството. Таткото ја пофали што веднаш го вратила паричникот. И ѝ вети дека ништо нема да ѝ каже на мајката.

Related Posts