Се омажив за разведен маж, кој имаше две деца. По разводот, децата останаа со мајката. И јас самата заминав од маж со мало дете и го одгледував сама, сѐ додека не го сретнав вториот маж. До скоро во нашето семејство сѐ беше прекрасно, но сега мислам само на развод. Работам во канцеларија и добивам алиментација од поранешниот маж. Сумата не е голема, но доволна е за трошоците за синот. Мојот маж исто така плаќа алиментација на својата поранешна жена, а и ѝ дава пари секогаш кога ќе побара – за било каква причина.
За да разберете, половина од неговата плата оди на алиментација, плус сите „подарени пари“. Се собира прилично голема сума, но на поранешната никогаш не ѝ е доволно. Таа одлично знае како да го изманипулира таткото на своите деца и го користи тоа речиси секој ден. Вели: „Ќерката треба да има фустан за матурската вечер, а јас немам повеќе пари“. А ако мажот случајно одбие, почнуваат хистерии, закани дека повеќе нема да ги види децата. Мажот е приморан да ја испрати сумата.
Многупати се обидов да му објаснам дека треба да ѝ се спротивстави на таа жена, дека таа само убаво се закачила на неговиот врат и не сака да работи. Но тој не слуша, се плаши дека поранешната ќе го лиши од децата. Така, нашите мирни разговори се претвораат во скандали. Пред неколку дена, повторно, мажот ѝ ги испрати на поранешната нашите последни пари за месецот. Се налутив многу и го избркав од дома. Нека си ја среди прво старата фамилија, па потоа нека гради нова. Ваквиот живот не ми треба. Веќе една недела нема никакви вести од него, можеби ова е крајот на врската.
