Пред празниците се собравме со семејството на трпеза. Маж ми ја отвори темата, по што имавме многу сериозна расправија. Тој објави дека повеќе не сака да живее со неговите родители и решил да изгради нова куќа. Мене ме одгледа мајка ми сама. Живеевме во куќата на баба ми. По нејзината смрт ја наследивме нејзината стан. Ја продадовме и купивме два стана. Едниот беше запишан на мајка ми, другиот на мое име. Мојот стан го издававме и со собраните пари се плати моето школување. Потоа се омажив. Ниту на маж ми, ниту на неговите родители им рековме дека имам стан.
Мајка ми ми отвори сметка и парите од киријата се собираа на мое име. Решив да му направам изненадување на маж ми кога ќе се соберат доволно пари. Подоцна сфатив дека избрав многу незгоден момент за да ја откријам тајната. Маж ми многу се навреди што сум криела нешто од него сето ова време. Тој и неговите родители жестоко се скараа со мене. Маж ми рече дека повеќе не може да ми верува. Се вратив кај мајка ми дома. Таа се чувствуваше виновна. Потоа реши да разговара со мојата свекрва.
Но таа ни на праг не ја пушти. Ја обвини за сè и ја нарече лажливка. Мајка ми се врати налутена. Му предложив на маж ми да го продадеме мојот стан и да изградиме нова куќа, како што тој сонуваше. Но тој одби и рече дека не сака повеќе да ме гледа. Но јас не мислам дека направив нешто лошо. Мислам дека тој требаше да се радува што имам стан и пари, а не обратно. Сега повеќе нема да му ѕвонам, ниту ќе го молам да се врати и да ме прости. Ако мисли дека не може да живее без мене, ќе се врати. А ако не сака да ме гледа повеќе, тоа е негов проблем. Јас имам каде да живеам и имам доволно пари за удобен живот.
