Пред некое време, ми дојде во гости пријателка од внатрешноста, а јас живеев во Москва. За да не троши за хотел, ме замоли да престојува кај мене. Не бев баш воодушевена, бидејќи со маж ми живеевме во еднособен стан, но нашите родители беа многу блиски, па морав да прифатам. „Па добро, нека биде“, си помислив. Но од првите моменти во куќата, Лусија го покажа својот став. Одеше низ домот со кратки шорцеви и блузи со длабоки деколтеа. Секогаш средена: коса во кадрици, провокативен шминка. Никогаш не ми помагаше со домашните работи, иако бев во осмиот месец бремена. Пред да дојде, велеше дека дома ќе се враќа само навечер, а наутро ќе излегува уште во 7 часот. Но забележав дека кога маж ми е слободен, таа воопшто не излегува.
Една вечер се случи нешто неприфатливо. Испивме чај и легнавме да спиеме. Маж ми остана во кујната да работи, бидејќи имаше проект за завршување. Таа ноќ не можев да заспијам, а Лусија, мислејќи дека спијам, стана со проѕирна ноќница и тргна кон кујната. Тивко ја следев и видов како се потпира на масата покрај мојот маж.
— Не можеш да заспиеш? — ја праша тој без да го тргне погледот од лаптопот.
— Гледам и ти си буден. Не сакаш да ме видиш во твојот дом, нели?
— Како тоа? — праша маж ми.
— Опушти се, „зајкичката“ ти спие, нема ништо да слушне, — рече таа и ја затвори вратата од кујната.
Со солзи во очите сакав да влезам, но во тој момент маж ми ја отвори вратата, ја избрка Лусија и ѝ рече:
— Од каде ти идејата дека ќе паднам на твоите трикови? Сега си во домот на мојата сопруга. Земи ги работите и замини, ќе ти викнам такси.
Пријателката беше во шок, а кога ме виде мене, ѝ стана уште полошо. Маж ми го зеде нејзиниот куфер и почна да ги фрла работите расфрлани низ куќата.
— Не ме разбравте како што треба, — рече таа, очигледно сè уште со надеж дека ќе се среди ситуацијата. Но тој ја отвори вратата, ја избрка и ѝ го предаде куферот.
— Следниот пат кажи ми кога каниш пријателки, за да се иселам на некое време, — ми рече тој. И мене ми стана ужасно срам за пријателката, која ноќе стоеше на скалите. Поминаа неколку години, но сè уште ми е срам пред маж ми за неа. Од тој ден не зборувам со Лусија, а за маж ми сум многу горда.
