Пред некое време, кај мене во Москва дојде на гости мојата пријателка од внатрешноста. За да не троши пари за хотел, ме замоли да престојува кај мене. Не ми беше многу по ќеф да ја сместам, бидејќи со маж ми живееме во еднособен стан, но нашите родители беа многу блиски и не можев да одбијам. „Добро, нека биде така“ – си помислив. Но од првите моменти на нејзиното присуство, таа ја покажа својата намера. Луција шеташе низ куќата во кратки шорцеви и блузи со длабоко деколте. Секогаш средена – коса во локни, силна шминка. Во домашните работи никогаш не ми помогна, иако јас бев во осмиот месец од бременоста. Пред да дојде, ми рече дека дома ќе се враќа само навечер, а ќе излегува уште во 7 наутро. Но забележав дека кога маж ми има слободен ден, Луција не излегува никаде.
Една вечер се случи нешто навистина недозволиво. Јас и Луција испивме чај и легнавме да спиеме. Маж ми остана во кујната да работи, бидејќи имаше проект што требаше да го заврши за утре. Таа ноќ мене не ме фати сон, а Луција, мислејќи дека спијам, стана во проѕирна ноќница и тргна кон кујната. Јас тивко тргнав по неа и застанав во темниот агол на ходникот. Гледам – таа се приближи до масата до која седеше мојот маж.
— Не можеш да заспиеш? — ја праша тој без да го тргне погледот од лаптопот.
— Гледам, и ти си како мене. Не сакаш да ме гледаш во твојот дом, нели? — рече таа.
— Што сакаш да кажеш? — праша тој.
— Опушти се, твојата зајчица спие, ништо нема да слушне. — рече таа и ја затвори вратата од кујната.
Јас веќе со солзи во очите сакав да влезам, но одеднаш вратата ја отвори маж ми. Ја изнесе Луција надвор и тивко ѝ рече:
— Од каде ти идеја дека ќе паднам на твоите трикови? Сега си во куќата на мојата жена. Собери ги работите и замини, ќе ти повикам такси.
Луција остана во шок, а кога ме виде мене, ѝ стана уште понепријатно. Маж ми ја зеде нејзината куфер и почна да ги собира сите нејзини работи расфрлани низ куќата.
— Не е тоа што мислите… — рече таа, веројатно сè уште надевајќи се дека ќе се извлече.
Потоа ја отвори вратата, ја извади надвор, ѝ го предаде куферот и се врати внатре.
— Следниот пат кога ќе поканиш пријателка, кажи ми за да заминам за некое време. — рече тој.
Мене ме обзеде страшен срам за мојата пријателка, која таа ноќ остана на скалите. Поминаа веќе неколку години, а јас сè уште се срамам пред мојот маж за неа. Со Луција од тој ден не сум се слушнала, а за мојот маж сум многу горда.
