Тома, на свои дваесет и две години, беше прилично среќна. Мајка ѝ се пресели да живее во Англија, ѝ ја остави московската станбена и редовно ѝ праќаше пари на картичка. Единствено ја вознемируваше потребата да ги следи моралните правила на мајка ѝ: „Не доаѓај доцна, пред свадба никаков секс, инаку, како и јас, ќе бидеш самохрана мајка, и заврши веќе факултет.“ Но Тома ги пушташе мајчините морали низ уши, а уште повеќе – веќе излегуваше со Макс и дури го пушти во својот кревет. Кога сфати дека е бремена, веќе беше предоцна за абортус.
Макс, пак, кога дозна дека ќе стане татко, исчезна без трага. Тошка се роди здраво момче во предвидениот термин. Неколку месеци Тома се мачеше со сомнежи. Знаејќи ги принципите на мајка си, не се осмелуваше да ѝ каже за внукот. Ненадејно мајка ѝ јави дека ќе дојде да ја посети. Светлана Семјонівна требаше да пристигне за ден-два. Тома, проплакувајќи два дена, реши да го остави детето во „прозорецот на животот“, врзувајќи му на рачето етикета со името и датумот на раѓање. ѝ беше полесно да се откаже од бебето отколку да го изгуби вообичаениот живот под контрола на мајка ѝ.
Светлана Семјонівна уште од првите денови на заминувањето ја предупредуваше ќерката дека ќе ѝ земе сè ако направи нешто наопаку. И таа и не сакаше премногу да се враќа во Русија. Но вознемирувачките пораки од пријателки ја натераа да тргне на пат. Мајка и ќерка се сретнаа радосно и животот влезе во вообичаениот ритам.
По два-три месеци Тома ја чекаше изненадување. Радосната Светлана Семјонівна се врати дома и ја шокираше со веста: „Ќерко, посвоив бебе. Запознај се, го викаат Антон.“ Тома, едвај погледнувајќи го малечкото, занеме и, правдајќи се со лошо чувство, се повлече во својата соба.
Светлана Семјонівна само се насмевна и со Антон отиде во својата соба. Му подаде на бебето играчка и зеде во раце телефон: „Оленка, огромно ти благодарам! Без тебе немаше ни да помислам дека имам внук… Веќе го зедов. Ох, колку нерви и пари ме чинеше да го најдам… Таа не е самохрана мајка. Јас сум тука. Заедно ќе го одгледаме момчето… Баш убаво испадна – сега сум и мајка, и баба во едно.“
