Мојот маж има уште двајца постари браќа, двајцата се оженети и со нивните сопруги сè уште се дружам. Некогаш, кога уште излегував со мојот маж, снаите ме плашеа со свекрвата. Дека мајката на нивните мажи речиси им ги уништила браковите: – Ѝ ги затвораме вратите, таа низ прозорци, ги затвораме прозорците, таа низ пукнатини. Секако, беше страшно да се слушаат тие приказни. Мама цел живот ме плашеше дека за жена како мене никој нема да се ожени. Ми велеше дека сум мрзлива и невнимателна, и дека секогаш сè ми е сеедно.
И еве, се омажив – спротивно на прогнозите на мама. Првиот месец воопшто не ја видов свекрвата. Можеби затоа што уште бевме на свадбено патување.
Кога се вративме, решивме да правиме ремонт. Тука се појави свекрвата со свои предлози. Да кажам дека само предлагаше? Не, повеќе беа веќе од неа донесени одлуки. Донесе боја, тапети, потоа донесоа и ламинат. Маж ми мислеше дека ќе направам скандал што без мое знаење решиле во каков распоред ќе живеам. И свекрвата очекуваше реакција од мене, а јас ѝ реков: – Благодарам, Нина Ивановна. Малку фалеше вилицата да ѝ падне. Не се смири, до последно се обидуваше да ме испровоцира.
Стар шкаф извади од собата, нов донесе. Повторно ѝ реков „благодарам“. Мора да ме разберете – мама цел живот ме нарекуваше мрзливка, а јас не сум баш во сè таква. Свекрвата отиде, избра тапети – јас не сум пребирлива, ќе живеам со нив. Јас и не би правела ремонт ако варосувањето не паѓаше. А тука жената сама отиде, сè избра – стварно, големо ѝ благодарам.
Скоро донесе и свои сервизи, ги фрли нашите стари. Па како да ѝ кажам крив збор? Сè прави за синот. Ако ѝ се допаѓа да му ги пегла кошулите – нека ги пегла. Ако сака да ги реди кујнските крпи по бои – повелете. Маж ми ме сака и поради тоа. Не го ставам во ситуација да бира помеѓу мене и мајка му. Снаите мислат дека ѝ се подлизувам на свекрвата, ама јас, едноставно, сум мрзлива.
