– Можеш ли да си претставиш, твојата мајка ме избрка од дома и ми ги зема клучевите, – ми рече Стас на телефон, шокиран. – Што значи „ме избрка“ и „ми ги зема“?! – се шокирав јас. – Се враќам од работа, а таа ме чека на вратата. Со полицаец. Вика дека вршам притисок на тебе и дека бегаш од мене. Кога и реков дека си на службено патување, таа почна да маха со документи за станот. Требало сама да си одам, инаку ќе поднела пријава против мене. Полицаецот не ми дозволи да се јавам, рече дека ќе разгледува се само во твоето присуство, – раскажа Стас за тоа што се случило.
– А ти каде си сега? – не можев да го издржам овој апсурд. – Кај мајка ми. Со Ољом. Кога заминавме на службено патување, ја однесовме ќерка ми Ољо кај свекрвата. – Сакаш уште една приказна да слушнеш? Твојата мајка ми ги донела моите работи на мојот стан за време на денот, – рече сопругот. Ова е наша некласична фамилија. Јас и Стас не ги официјализиравме нашите односи. Иако живееме заедно повеќе од десет години. Станот каде што живееме јас, Стас и Оља, го купивме заедно. Но, само јас и ќерката сме регистрирани таму. Стас е регистриран кај мајка му. Свекрвата одамна му го подари станот на синот, а ние плаќаме сите сметки за комуналии.
Другата некласичност на нашето семејство е тоа што јас работам помалку од сопругот, а заработувам пет пати повеќе. Тој ја сака својата работа и не сака да ја менува. Бидејќи финансиските работи се во ред, јас не инсистирам Стас да ја смени работата. Наместо тоа, ова го бара мојата мајка. – Да живееш со таков – значи да не се почитуваш себеси… Жената треба да оди на работа за да види луѓе и да се покаже… Мажот треба да заработува повеќе од жена си… И продолжува со истата тема. Таа се караше и караше… Но, никогаш не би помислила дека мајка ми ќе направи нешто такво. Се вратив од патувањето. Ја решив работата со полицаецот. Ги земав клучевите од мајка ми. И нејзините и Стасовиот комплети. – А ти, мајко, размисли – дали ти се важни односите со мене или не. Размисли сериозно.