Ова е приказна за тоа како моето трпение пукна. Мојот маж секогаш бил љубоморен, а понекогаш таа љубомора преминуваше во апсурд. Последниот пат кога отидов во продавница и задоцнив, скандалот заврши со нешто што не можев да претпоставам. Тој ми ги предвиди нашите ќерки. – И воопшто, постарата е како Димка, нема ништо мое во неа. Спиеше со него кога јас бев на службен пат. Мајка ми тогаш ми кажа точно, таа не може да се залаже. Да, со нас живееше свекрва ми, која постојано додавала масло во оган. Никогаш не сме имале нормални односи. – Да, синко, таа не ти е за тебе. Секогаш ти кажував тоа.
Погледни ја и помладата, таа нема ништо наше, ни изгледот не ни е сличен, како и првата, точно, во Москва имала врска. – Да, не е случајно што таа задоцни. – се согласи тогаш мојот маж со својата мајка. Зацрнила, јас тогаш бев кај мајка ми. Доаѓав кај неа на неколку години, маж ми ми забрануваше да се видам со неа почесто. Никогаш не бил сигурен за мене. А јас едноставно сакав да бидам со неа подолго. И ќерката ја видела бабата за прв пат, скоро за последен пат, мојата мајка ја видела на излез од болница, само три дена потоа, мојот маж ја избрка мајка ми од дома, велејќи дека таа ни пречи да живееме, а неговата мајка никогаш не ни пречела…
Ете тоа беше последната капка. Јас ги разбудив моите ќерки и ги собравме работите. Знаете што ми рече тој? – Тан, не оди. Те сакам. Не е важно дали се мои деца или туѓи. И овој човек го сакав 15 години. Не ме пушташе да излезам од дома, и тој се уште сомнева во мојата верност кон него? Отидов со ќерките кај татко ми, тој неколку пати доаѓаше, го простив и се вратив. Но, во текот на следните пет години, скандалите поради љубомора не престануваа и си заминав од него, сфатив дека повеќе не го сакам, овие скандали ги убија сите чувства што некогаш ги имав за него.
