Помогнете ми, ми треба ваш совет. Не знам што да правам, имам 35 години. Со мојот маж сме во брак веќе 10 години. Кога се запознавме, веднаш се заљубивме еден во друг. Тој почна да се заљубува во мене, секој ден организираше романтични моменти, ме носеше во ресторани, ми носеше цвеќе. По еден месец се венчавме, не имаше потреба да чекаме, така ни се чинеше. Љубовта е најважна, останатото е работа што се стекнува.
Јас се преселив кај него, тој не ми дозволи да работам, рече дека жена не треба да работи, вели да одморам, а тој ќе направи сè за мене. Со текот на времето страста згасна. Секојдневните проблеми излегоа на прво место. Тој започна со тоа што дома беше валкано, иако секој ден јас чистев сè. Потоа му престана да му се допаѓа како готвам, кај неговата мајка е подобро, иако не одеше често кај мајка му. Заклучи дека сум стара и дека сум се здебелила, се занемарив. Па му реков тогаш:
— Извини, сакан, но не можам да трчам наутро, здравјето не ми дозволува. И инаку, од нашиот прв ден на запознавање, како што тежев така и тежам – доста ми е. И „крешата на тортата“ беше тоа што ме обвинувал за неразумно трошење на парите. — Јас ги запишувам сите трошоци што ги правам за храна, се сè до детали. И дури и за нашите деца не има доволно. А ти викаш дека трошам на себе, не можам да си дозволам ни гаќи за тие три рубљи.
И да, ти ми забрани да работам, па сега ќе ми ги ставиш сите обвиненија? Не знаев со кого да го споделам ова. Отидов кај пријателката. Таа ми рече да го напуштам. Имам, секако, родителски стан, од кој веќе неколку години штедам пари. Но, не знам што да правам. Кому ќе му бидам потребна? Само пријателката ми вели дека сум убава, а мојот маж ме нарекува „ужасна жена“. Не знам што да правам, му верувам на него. И не можам да си одам, веќе сум стара и никој нема да ме сака.
