Излегов од ординацијата на гинекологот среќна, затоа што бев бремена. На четириесет години ќе станам мајка – за мене тоа беше прекрасна вест. Ќерка ми има седумнаесет години, наскоро ќе стане полнолетна и ќе замине од дома. Последно време не се согласуваме најдобро.
Арина сака слобода, а јас постојано ја надгледувам. Не можам ни да замислам во што би се впуштила ако не ја насочував низ животот. Додека минував покрај продавниците, решив да влезам и да погледнам бебешки работи.
Веќе си замислував како ќе го држам новороденчето в раце. Сакав да му ги подарам сите богатства на овој свет. Кога влегов во станот, на прагот видов машки патики. Од спалната се слушаше бучава.
— Арина! — извикав. По една минута од собата излезе разчешлано момче. Без срам се поздрави и излезе од станот. Сакав да дознаам кој е, па влегов во собата на Арина. — Можеш ли да ми објасниш кој беше овој? — ја прашав. — Олег. Со него сум сериозна.
Не зборувај со мене. Ако почнеш да ми држиш предавања, ќе те слушам до сабајле. Почнав да размислувам за мојот живот. Ќерка ми ја родив од соученик. За време на средбата на матурантите многу пиевме. Тој ништо не ми вети. Оженет маж, кој не планираше да си замине од жена му. Решив ништо да не му кажам и сама да го одгледам детето.
Ниту таткото на идното дете не живее со нас. И со него се случи случајно. Наутро слушнав дека ќерката е во тоалет. И јас одев таму. Разбрав дека и таа е бремена. Влегов во нејзината соба и ѝ реков дека сѐ знам. Таа заплака и дојде кај мене. — Мамо, само не кажувај на никого.
Ќе го затворат Олег, јас уште не сум полнолетна. Ниту нему не му кажав ништо. За една недела оди во војска, не сакам да го нервирам. — Нема врска, сами ќе го одгледаме детето. И јас чекам бебе. Ќе биде сѐ во ред, само не плачи. Ја прегрнав ќерка ми. Таа ја направи истата грешка како јас. Остана бремена од наивност, а не сакаше да му каже на таткото на детето.
