Ме однесоа на море две недели. Мислев дека се семејни одмори. Првиот ден ќерка ми ми даде распоред: појадок за внуците, плажа, ручек. Тие со зетот излегуваа навечер и се враќаа доцна.
Јас се грижев за децата цел ден. Тоа не беа одмори, туку работа.
Пробав да бидам трпелива, но немав време за себе. Кога прашав кога јас одмарам, ми рекоа дека сите сме на одмор.
На крај ѝ кажав дека не сум дошла да работам, туку да одморам. По тоа нешто малку се смени.
На враќање, децата спиеја, а ќерка ми ми се заблагодари. Беше тешко, но вистинско искуство.