Ќерката престана да ми се јавува. По две недели тишина отидов на нејзината адреса. Ми отвори непознат маж и рече дека Ола се иселила пред два месеци. Дека оставила само еден плик: „За мама, кога ќе дојдеш“.
Стоев во ходникот на зградата и држев бел плик со ракописот на ќерка ми.
Не го отворив веднаш. Го ставив во чанта. Одеднаш сфатив дека таа знаела дека ќе дојдам. Така правев триесет години.
Пликот стоеше кај мене една недела. Се плашев од него.
И кога го отворив, разбрав зошто престана да ми се јавува.